
موهای سرم بلند و بی همتا بودانگار که این موج، شب دریا بودبی میلی باران به زمین هم گویاتقصیر و گناهش به سر ماها بودهر نره خره کثیف و هیز و بیمارتحریک شد و توی دلش اما بوددر معرکه ی دزدی و توجیه و دروغدستور فقط روسری زن ها بوداز دامن زن مرد به معراج رود !ای کاش که حقم به زمین پیدا بوداز زن تو فقط دو تار مو فهمیدیاز ته بزنم که برسرش دعوا بودپرهای کبوتران اگر خونین استپرواز برای بهترین فردا بود#فاطمه_مقامی + نوشته شده در جمعه ششم آبان ۱۴۰۱ ساعت 19:40 توسط فاطمه مقامی | ...
ادامه مطلب