موهای سرم بلند و بی همتا بود
انگار که این موج، شب دریا بود
بی میلی باران به زمین هم گویا
تقصیر و گناهش به سر ماها بود
هر نره خره کثیف و هیز و بیمار
تحریک شد و توی دلش اما بود
در معرکه ی دزدی و توجیه و دروغ
دستور فقط روسری زن ها بود
از دامن زن مرد به معراج رود !
ای کاش که حقم به زمین پیدا بود
از زن تو فقط دو تار مو فهمیدی
از ته بزنم که برسرش دعوا بود
پرهای کبوتران اگر خونین است
#فاطمه_مقامی
ما را در سایت دیوانه بازی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 93